Zakłócenie jonosfery przez rakietę SLS NASA niesie ze sobą ryzyko dla nawigacji GPS
Tajwańscy naukowcy odkryli, że starty ciężkiej rakiety SLS od NASA wywołują potężne zaburzenia w jonosferze, stwarzając krytyczne zagrożenie dla systemów GPS.

Ostatnie badania przeprowadzone przez grupę tajwańskich naukowców rzucają światło na potencjalnie poważne konsekwencje, jakie starty ciężkich rakiet mogą mieć dla Globalnego Systemu Pozycjonowania (GPS). Ponieważ współczesne pojazdy autonomiczne i drony w dużej mierze polegają na precyzyjnych danych GPS, tego typu zaburzenia atmosferyczne mogłyby doprowadzić do wypadków.
- Badacze ocenili wpływ startów dużych rakiet na ziemską jonosferę.
- Start misji Artemis II wywołał trzy potężne zaburzenia jonosferyczne.
- Te zakłócenia mogą powodować błędy pozycjonowania GPS rzędu kilku metrów.
Aby ocenić, w jaki sposób starty rakiet wpływają na górne warstwy atmosfery, naukowcy wykorzystali sieć stacji monitorowania płyt tektonicznych, wyposażonych w odbiorniki GPS o wysokiej precyzji. Infrastruktura ta zapewniła dokładny obraz tego, jak globalne sieci pozycjonowania reagują na anomalie atmosferyczne.
Ziemska jonosfera rozciąga się od 48 do 965 kilometrów nad poziomem morza i zawiera gęstą warstwę swobodnych elektronów. Kiedy potężna rakieta przelatuje przez ten obszar, zmienia gęstość i rozkład elektronów, co pośrednio powoduje opóźnienia w sygnałach GPS docierających z satelitów umieszczonych na wysokości 20 200 km.
Dane z czujników naziemnych wykazały, że start misji Artemis II wywołał trzy wyraźne fale zaburzeń jonosferycznych. Pierwsza wystąpiła w momencie startu, druga około 1 godziny i 48 minut później podczas zapłonu silnika górnego stopnia, a trzecia w przybliżeniu 25 godzin później podczas manewru dokanałowego (trans-lunar injection).
Przeczytaj takżeSpaceX z sukcesem złapało orbitalny statek kosmiczny Starship za pomocą ramion mechanicznychDrugie zaburzenie było największe i rozprzestrzeniło się na obszarze około 5000 kilometrów nad Ameryką Północną. Co ciekawe, późniejsze manewry silnikiem na dużej wysokości wywołały silniejsze reakcje jonosferyczne niż początkowe potężne rakiety na paliwo stałe, co podkreśla znaczenie wysokości i warunków lotu.
Zdaniem autorów te wahania gęstości elektronów mogą generować błędy nawigacyjne rzędu kilku metrów. Chociaż dotychczas żadne poważne wypadki nie zostały oficjalnie powiązane z historycznymi załogowymi lotami rakietowymi, rosnące uzależnienie od precyzyjnego GPS sprawia, że jest to kwestia wymagająca bacznej uwagi.
Zakłócenie sygnału GPS wywołane przez rakietę SLS było dziesięciokrotnie silniejsze niż cokolwiek zaobserwowanego podczas testów w wariancie lotnym Starshipa. W miarę jak przyszłe misje eksploracji Księżyca i Marsa będą się rozwijać, agencje kosmiczne będą musiały zająć się tymi skutkami atmosferycznymi, zanim dojdzie do krytycznych awarii w sieciach nawigacyjnych.
Źródło: 3DNews:



