IT

Projekt ASTRA: robot pomyślnie zbudował autonomiczną strukturę w kosmosie

Eksperymentalny robot ASTRA z Caltech po raz pierwszy w historii pomyślnie zmontował strukturę kosmiczną w sposób autonomiczny.

·2 min czytania
Projekt ASTRA: robot pomyślnie zbudował autonomiczną strukturę w kosmosie

Badacze z California Institute of Technology (Caltech) osiągnęli historyczny kamień milowy, demonstrując pierwszą w historii autonomiczną, przeprowadzoną w przestrzeni kosmicznej montaż za pomocą systemu robotycznego. Eksperymentalny moduł ASTRA pomyślnie połączył rurki kompozytowe i folie polimerowe na orbitę bez potrzeby ciągłego, bezpośredniego sterowania ze strony operatorów na Ziemi. Ten przełom udowadnia wykonalność ominięcia tradycyjnych ograniczeń wielkości ładunku, narzucanych przez osłony aerodynamiczne rakiet.

  • Pierwszy raz w historii robot niezależnie zmontował strukturę w kosmosie.
  • Moduł ASTRA został opracowany przez zespół z California Institute of Technology (Caltech).
  • Wystartował 30 marca na pokładzie rakiety SpaceX Falcon 9 w ramach misji Transporter-16.
  • Pomyślnie zbudował antenę o długości 1,4 metra przy użyciu materiałów kompozytowych i sprężystych polimerów.

Szczegóły misji i start ASTRA Statek kosmiczny wystartował 30 marca na pokładzie rakiety SpaceX Falcon 9 w ramach programu Transporter-16. Po znalezieniu się na orbicie moduł został zintegrowany z holownikiem kosmicznym Vigoride 7 firmy Momentus. Manipulator robotyczny był kontrolowany podczas krótkich sesji komunikacyjnych trwających zaledwie około 15 minut dziennie. Inżynierowie przesyłali podstawowe polecenia, podczas gdy system samodzielnie pozycjonował i mocował komponenty na płycie montażowej.

Technologia i program DARPA NOM4D Ta demonstracja jest częścią programu NOM4D nadzorowanego przez Agencję Zaawansowanych Projektów Badawczych w Obszarze Obronności (DARPA). Kierownik projektu Sergio Pellegrino zauważył, że obecny wynik służy jedynie przetestowaniu podstawowych algorytmów montażu przed przeskalowaniem ich do struktur o rozpiętości setek metrów lub kilometrów. Stan nieważkości oraz brak oporu atmosfery eliminują tradycyjne ograniczenia rozmiaru, umożliwiając tworzenie ogromnych konstrukcji orbitalnych.

Znaczenie dla przyszłej infrastruktury kosmicznej Udany montaż autonomiczny toruje drogę do budowy potężnych zwierciadeł optycznych dla obserwatoriów kosmicznych, wydajnych orbitalnych elektrowni słonecznych oraz dużych radioteleskopów zdolnych do wykrywania słabych sygnałów z głębi wszechświata. Równolegle inne zespoły badawcze testują metody utwardzania rurek karbonowych na pokładzie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Technologia ta uwalnia nas od ograniczeń wymiarów pojazdów nośnych, tworząc fundament techniczny pod przyszłą infrastrukturę orbitalną i telekomunikacyjną.

Źródło: iXBT.com

Podobne artykuły